satthar's profileSTORY ON THE WALLPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    เขาออกเดินทาง

     
    ชายคนหนึ่งสมรสกับความว่างเปล่า
    เขาหลงรักความว่างเปล่าหัวปักหัวปำ โดยความเชื่อว่าโลกนี้มันวุ่นวายเกินไป อยากอยู่เงียบๆคนเดียวบ้าง เขาอยากอยู่กับความว่างเปล่า
    วันหนึ่งเขาเริ่มทนไม่ไหวกับชีวิตที่ว่างเปล่า เขาจึงละทิ้งความว่างเปล่าที่เขารัก ออกไปตามหาจุดหมายซักที่ เขาไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร
     
    เขาลืมชื่อมันไปแล้ว ว่ามันเรียกว่าอะไร เขาเคยเรียกมันว่าอะไร
     
    เขาเริ่มออกเดินทาง ระหว่างเดินทาง เขาพบกับหญิงสาวมากมายที่เข้ามาคอยบรนนิบัติเขาให้คลายทุกข์ลงชั่วครู่ชั่วคราว
    เขาถามหญิงสาวเหล่านั้นว่า จุดหมายหรือสิ่งที่เขาควรตามหานั้นคืออะไร
     
    หญิงสาวเหล่านั้นไม่สามารถตอบเขาได้ บางคนเบือนหน้าหนี พวกเธอทำเหมือนไม่รู้จักมัน หรือเธอหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงมัน
     
    ชายนั้นเดินทางไปเรื่อยๆ ข้ามเขา ข้ามทะเล เพื่อตามหาสิ่งนั้น
     
    จนกระทั่งคืนหนึ่ง ขณะที่เขากำลังนั่งคุยกับพระจันทร์ จู่ๆพระจันทร์ก็ถามเขาขึ้นมาว่า
    "เจ้าเป็นชายหนุ่มที่น่าสงสารที่สุดคนหนึ่ง ข้ามองดูเจ้ามาเกือบทั้งชีวิต จนถึงสิ่งที่เจ้าทำอยู่ตอนนี้ ข้าสงสารเจ้าเหลือเกิน"
     
    เขาถาม "ทำไม ข้าถึงน่าสงสาร"
     
    พระจันทร์ตอบว่า
    "ครั้งหนึ่งเจ้าเคยเดินทางไปยังดินแดนทางเหนือ เพื่อเอาหัวใจไปแช่แข็งไว้"
     
    "หัวใจ ของผมหรือ นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังตามหาใช่มั้ย" ชายหนุ่มเร่งถามอย่างกระวนกระวาย
     
    "ที่เจ้ากำลังตามหา เรียกว่าความรัก
    แต่ก่อนที่จะมีความรัก เจ้าต้องมีหัวใจซะก่อน เจ้าต้องไปเอาหัวใจกลับคืนมา"
     
    "แล้วทำไมผมถึงเอาหัวใจไปแช่แข็งไว้ล่ะ ผมจำอะไรไม่ได้เลย"
     
    "เพราะว่าเจ้า เจ็บปวด น่ะสิ  ครั้งหนึ่งเจ้าเคยมีความรัก แต่วันหนึ่งความรักทำร้ายเจ้า เจ้าทนความเจ็บปวดไม่ไหว จึงต้องเอาหัวใจไปแช่แข็งไว้"
     
    "แล้วถ้าผมไปเอาหัวใจกลับมาแล้ว ผมก็ต้องพบกับความเจ็บปวดอีกครั้งใช่มั้ย" เขาถาม
     
    "ใช่ ตราบใดที่เจ้ามีชีวิต เจ้าก็ไม่มีทางหนีความเจ็บปวดได้หรอก และถ้าหากว่าเจ้าอยากจะได้สิ่งที่เจ้าตามหาที่เรียกว่าความรัก เจ้าก็ต้องพร้อมที่จะเรียนรู้ความเจ็บปวด
    แล้วเจ้าจะรู้รสชาตของความรักที่แท้จริงว่ามันหวานหอม เพียงใด เจ้าไม่มีทางหนีมันพ้น มันเป็นของคู่กันมาตั้งแต่ทุกสิ่งถูกกำหนดขึ้นมาแล้ว "
     
    เขาครุ่นคิด เขาอยากรู้จักความรักที่แท้จริง
    เขาอยากจะอดทนได้เหมือนคนอื่นๆที่มีความรัก ถ้าคนอื่นๆทนได้ ทำไมเขาจะทนไม่ได้
    นั่นคือสิ่งที่เขาตามหา
     
    เช้าวันรุ่งขึ้น พระอาทิตย์ขึ้นแทนที่พระจันทร์
     
    เขาเดืนทางไปเอาหัวใจกลับคืน
    สิ่งที่เขาคิดในใจหลังจากได้หัวใจกลับคืนมาอีกครั้ง
    คือการตามหาสิ่งที่เรียกว่า
     
    "ความรัก"
     
    เขาเหมือนคนที่เกิดใหม่อีกครั้ง
    ระหว่างทาง เขาเที่ยวถามทุกคนที่เขาเจอหน้าว่า
     
    "รู้จักความรักบ้างมั้ย"
     
     
     
     
     

    Comments (5)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    K๏๏Kwrote:
    อ่านแล้ว...

    ร้องไห้...
    Feb. 27
    แล้วพี่รุ้จักความรักมั้ย?
     
     
    Oct. 7
    โอ๊ยยยยย
    อยากอ่านต่ออะพี่
    ชอบๆๆๆๆ
    Sept. 25
    พี่เขียนได้ดีจัง แต่ไม่เคยรู้จักกับสิ่งที่พี่เขียน
     
    Aug. 29
    เขียนได้ดีอ่ะ โดนมั่ก ๆ เลย
     
    เราก็ไม่รู้จักหรอก ตอนนี้ความรักของเราไม่ได้ใช้หัวใจมองอย่างเดียวอีกต่อไปแล้ว
     
    ทำไงดีนะ
    Aug. 13

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://storyonthewall.spaces.live.com/blog/cns!690D14374598C317!1673.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None